Het is nu zo dec 16, 2018 9:33 pm

Alle tijden zijn GMT + 1 uur




Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 12 berichten ]  Ga naar pagina 1, 2  Volgende
Auteur Bericht
 Berichttitel: Wicca en de dood
Geplaatst: zo nov 25, 2012 5:08 pm 
Avatar gebruiker

Geregistreerd: zo nov 25, 2012 4:37 pm
Berichten: 9
Woonplaats: Brummen
Hee allemaal

Ik had een vraagje
Dat de Goden reïncarneren betekent dat je als heks na de dood ook weer reïncarneert?
En hoe staan heksen tegen over de dood en/of zelfdoding?

Blessed be Delore

_________________
alleen zij weet wat er achter haar lach gebeurd


Omhoog
   
 
 Berichttitel: Re: Wicca en de dood
Geplaatst: zo nov 25, 2012 5:48 pm 

Geregistreerd: zo jul 22, 2012 1:18 pm
Berichten: 207
Ik geloof dat we meerdere keren incarneren. Dit omdat we niet alles geleerd krijgen in 1 leven. Zo moeten we allemaal kinderen verliezen, leren hoe we moeten onszelf offeren maar ook hoe we egoistisch moeten zijn en daartussen een middenweg vinden. En zo zijn er veel meer lessen om te leren. Het zijn de grote lessen die een leven bepalen, de kleine lessen zullen we elk leven opnieuw leren.

Over de dood heb ik maar een kleine opmerking. De opmerking dat de dood komt, of je nu wilt of niet. Ik heb het geaccepteerd dat ik ooit dood ga. Nu als dat gebeurt door een ziekte of door ouderdom, so be it. Maar moest iemand in mijn omgeving door de fout van een ander komen te overlijden dan zou ik daar wel heel veel moeite mee hebben.

Daarnaast, zelfmoord is iets anders. Ik kan er in komen dat mensen zich zelf het leven ontnemen. Al vind ik het geen goed idee. Maar als je het leven niet ziet zitten, denk ik niet dat het nuttig is om er dan maar mee te stoppen. Laat staan dat je je familie en vrienden/kennissen met het verdriet opzadelt.

Let wel op, het is een complex onderwerp en dit is mijn mening als persoon en als beginnende heks. Dit zal dus voor iedereen anders zijn.

Liefs Thorna


Omhoog
   
 
 Berichttitel: Re: Wicca en de dood
Geplaatst: zo nov 25, 2012 9:10 pm 

Geregistreerd: di nov 01, 2011 10:18 pm
Berichten: 63
Het eerste wat in mij op kwam is: "Waarom vraag je hier precies naar?"

Ik heb geen reden om aan te nemen dat je een alternatief motief hebt bij je vraag - ik stel ze slechts even voor mijn eigen gemoedsrust. Want als je het gevoel hebt dat je hulp nodig hebt, dan zijn er legio mogelijkheden voor echte hulp. Dat ze soms moeilijk te zien zijn wil niet zeggen dat ze niet bestaan - een gegeven dat je wel vaken zal tegenkomen in de heksenwereld.

Maar genoeg over de motivatie van de vraag en over naar de vraag zelf:

Reïncarnatie is een heel moeilijk ding. Ik heb er verscheidene theorieën over, maar geen ervan kan ik wetenschappelijk volledig onderbouwen. Ik denk dat we op dat vlak ook gewoon nog niet genoeg weten over bewustzijn. Ik ben wel heel benieuwd naar de inzichten van anderen op dit vlak en vooral hun argumentatie daaromtrent. Waarom denk je dat reïncarnatie bestaat (of niet) en welke reden en/of bewijs heb je daar voor? Dat zou mij ook helpen om mijn eigen theorieën beter te vormen dus hoor hier graag over.

Betreffende zelfmoord las ik laatst een verhaal van een ambulance broeder uit New York over het verschil tussen zelfmoord en een zelfmoordpoging, overigens in een wat andere context, maar hij past hier goed.

Die avond had hij dienst en reed hij uit naar een vrouw die een zelfmoordpoging had gedaan door twaalf aspirines in te nemen. Hij trof haar in een hele woeste discussie met haar vriendin en ze reed zittend in de ambulance mee naar het ziekenhuis.

Naar later bleek hadden de twee vrouwen een relationele ruzie. De vriendin was tijdens een feest de vorige dag vertrokken met een ander en daar blijven slapen. Nadat de twee eerder op de dag al forse ruzie hadden gemaakt had de vriendin geweigerd om de vrouw telefonisch nog langer te woord te staan. Na verscheidene pogingen had ze daarom een bericht achter gelaten op de voicemail dat ze pillen ingenomen had. Haar vriendin had na aankomst in het appartement de ambulance gebeld, met dit als resultaat.

Later op de avond reed hij wederom uit voor een man die een een zelfmoordpoging had gedaan. Eenmaal aangekomen trof hij hem aan in bed. Het grootste deel van de achterkant van zijn hoofd was door het pistoolschot over de muur achter hem verspreid - het enige dat hij nog kon doen was de dood constateren, hoewel je daar geen medische opleiding voor nodig had.

Na zijn terugkomst uit Irak was de vrouw van deze man van hem gescheiden - ze had hem daarbij bovendien de toegang tot de kinderen ontzegt - ondanks drie rechtzaken waarin ze bevolen werd om de omgangsregeling van om het andere weekend na te komen had ze dat niet gedaan. Ze noemde hem een moordenaar en een terrorist en onder geen beding zou hij bij zijn eigen kinderen mogen komen. De rechter liet het steeds bij een waarschuwing voor de betreffende dame, zodat de man al meer dan een jaar zijn kinderen niet had kunnen zien. Omdat hij de advocaat kosten niet langer kon betalen moest hij de strijd opgeven.

In de moeilijke economie kon hij bovendien niet aan een baan komen, maar hij was wel verplicht om alimentatie aan zijn vrouw en kinderen te betalen, op basis van zijn inkomen als soldaat in Irak. Ondanks dat hij dat niet meer deed omdat hij psychisch afgekeurd was en ondanks dat hij geen baan had vond de rechter dat hij toch moest betalen. Hij was immers een man met een gezond lichaam dus kon hij een baan vinden en daarmee betalen. Dat hij die baan niet vond was vooral te wijden aan dat hij niet hard genoeg zocht. Het feit dat de man trauma's had opgelopen in Irak waardoor hij aan paniekaanvallen leed deed nog het feit dat de economie op zijn zachtst gezegt problematisch was deed daarin ter zaken.

Na het verkopen van zijn huis, zijn auto en het opmaken van zijn spaargeld kon hij de alimentatie uiteindelijk niet meer opbrengen. Zodoende stond deze man op het punt om opgepakt te worden door de staat waarvoor hij had gevochten. In de Verenigde Staten is het verboden iemand in een cel op te sluiten omdat ze een schuld hebben. De enige uitzondering daarop zijn boetes voor misdrijven en alimentatie. Dat zijn partner hem geen toegang gaf tot zijn kinderen was geen excuus om niet te betalen vond de rechter, dus als hij niet op tijd zou betalen moest hij de cel in. Zijn schuld zou daarna overigens gewoon blijven staan, plus rente voor de periode in de cel. De dag dat hij moest betalen was inmiddels gekomen.

In zijn afscheidsbrief liet hij weten dat zijn levensverzekering genoeg zou moeten zijn om de alimentatie te voldoen en hopelijk genoeg om de kinderen van een redelijke opleiding te voorzien. De man had verder niets meer om hen te geven.

Ik weet niet of alles wat deze ambulancebroeder mij verteld heeft 100% waar is - ik weet wel dat de onrechten die hij beschrijft wel echt bestaan en deels ook in Nederland voorkomen, dus het klinkt plausibel. Waar of niet, het illustreert wel heel duidelijk het verschil tussen zelfmoord en een zelfmoordpoging.

De man in bovenstaand verhaal zag geen enkele andere uitweg meer en koos daarom heel bewust voor de dood. Nadat hij alles had gegeven voor zijn kinderen en zijn land wat hij kon geven, nadat zijn vrouw hem in de steek had gelaten zijn kinderen hem al tijden niet hadden gezien en nadat zijn land hem wilde opsluiten gaf hij het laatste dat hij nog aan zijn kinderen kon geven: zijn leven.

Dat is zelfmoord. Het doel van zelfmoord is om te sterven. Dat is niet zo moeilijk, want mensen zijn fragiele wezens. Zelfmoord slaagt dan ook vrijwel altijd. Er is meestal een duidelijke, consistente reden voor te noemen - ondragelijk leiden, een uitzichtloze situatie en de hoop dat de dood iets kan doen om het beter te maken, al is het maar door de pijn permanent weg te nemen.

De vrouw in bovenstaand verhaal wilde vooral dat haar vriendin terug zou komen en haar aandacht en liefde zou geven. Hoewel ik haar pijn niet wil ontkennen koos ze er voor om iemand geweld aan te doen om een ander haar wil op te leggen, om haar zin door te drijven en om mensen emotioneel te chanteren. Dat is een zelfmoordpoging.

Zelfmoordpogingen slagen doorgaans niet. De gekoze methode duurt lang en meestal roept de zelfmoordpoger zelf om hulp, zodat ze in ieder geval niet dood gaan. Want zelfmoordpogers willen helemaal niet dood, dus worden methodes gekozen en hulp ingeroepen zodat de poging vrijwel gegarandeerd faalt.

Het werkelijke doel van de zelfmoordpoging is namelijk niet de zelfmoordpoger, maar een ander. In het bovenstaande verhaal was het werkelijke doelwit de vriendin. De zelfmoordpoogster deed de geliefde van de vriendin (die zij toevallig zelf was) geweld aan om de vriendin te dwingen dingen te doen, in dit geval haar aandacht en liefde geven.

Iemands geliefde of familie geweld aandoen om hen te dwingen iets voor je te doen is zo ongeveer het laagste van het laagste. Bovengenoemde zelfmoordpogingen zit voor mij op het niveau van een pistool tegen het hoofd van een kind te zetten en het slaan om de moeder tot seks te dwingen.

Voor beide kan je twijfelen aan de moraliteit op grond van de Wiccan Rede en de drievoudige wet.

Bij zelfmoord kan je dat echter rechtvaardigen - je neemt namelijk een actie om jezelf uit een objectief slechtere situatie te halen. Hoewel je daarmee schade doet, is niets doen nog veel schadelijker omdat je dan de situatie laat voortbestaan. De drievoudige wet laat je ook toe om - in geval van nood - schade te doen. De gevolgen komen drie keer naar je terug, maar als je meer goed dan kwaad doet dan komt er ook meer goed dan kwaad naar je terug. Gezien de dood in dit geval meer goed dan kwaad brengt, valt dat prima binnen die realiteit.

Bij zelfmoordpoging ben je gewoon iemand (in dit geval jezelf) schade toe aan het brengen. En daarmee verbeter je de situatie niet. De zelfmoordpoging is immers een vorm van hypo-agentschap - iemand anders moet jouw probleem oplossen. Jouw daad van geweld zelf lost niets op, maar dwingt een ander het vuile werk op te knappen.

Die ander is echter zelf verantwoordelijk voor zijn eigen daden, niet voor die van jou. Dus het idee dat je een slechte situatie verbeterd gaat hier niet op - zelfs als de ander de situatie verbeterd heb jij de situatie erger gemaakt door iemand geweld aan te doen. Je schend de Wiccan Rede en draagt de gevolgen van de drievoudige wet.

En dat terwijl je prima hulp kunt vragen zonder dat je dergelijke middelen in zet. Want anderen om hulp vragen kost jou niets en geeft hen de kans om iets goed te doen voor jou en daar via de drievoudige wet zelf ook beter van te worden. Daar wint iedereen mee.


Omhoog
   
 
 Berichttitel: Re: Wicca en de dood
Geplaatst: ma nov 26, 2012 11:15 am 
Avatar gebruiker

Geregistreerd: zo nov 25, 2012 4:37 pm
Berichten: 9
Woonplaats: Brummen
Wat een mooie reacties, de rede dat ik deze vraag stelde is dat ik al heel veel heb gelezen over wicca maar eigenlijk nergens iets over wat na het leven. Je hoeft je geen zorgen te maken, het was niet met de intensiteit van wat als ik nu uit het leven stap. Ik wilde graag weten hoe andere heksen hier tegen aan kijken en wat jullie idee hierover is.

_________________
alleen zij weet wat er achter haar lach gebeurd


Omhoog
   
 
 Berichttitel: Re: Wicca en de dood
Geplaatst: ma nov 26, 2012 9:24 pm 

Geregistreerd: di nov 01, 2011 10:18 pm
Berichten: 63
Goed om te horen ^_^ Ik ben ook benieuwd naar de kijk van anderen op het leven na de dood, dus ik kijk even rustig toe.


Omhoog
   
 
 Berichttitel: Re: Wicca en de dood
Geplaatst: ma nov 26, 2012 11:03 pm 
Avatar gebruiker

Geregistreerd: vr okt 05, 2012 7:06 pm
Berichten: 357
Woonplaats: Nederland
Ik geloof dat de mens na de dood eerst door een soort terugkijk fase gaat, waarin de mens zijn afgelopen leven bekijkt en kijkt wat hij nog wil doen in het volgende leven, ontwikkelt daar samen met hoge wezens een nieuw plan voor een komend leven en incarneert na een tijdje.
Ik geloof dat we veel aarde ervaring op moeten doen, om vollediger mens te worden.

Dood is alleen de geboorte in de spirituele wereld. Een overgang naar iets nieuws. Voor sommige mensen zijn die grenzen minder duidelijk waarneembaar. Voor anderen is die overgang een harde grens en denken ze dat er niks achter de "muur" zit.

Zelfmoord, ja iedereen moet zelf weten wat die met zijn leven wil doen, maar ik denk dat je in je terugkijkfase op het afgelopen leven tot de conclusie gaat komen dat zelfmoord toch niet helemaal het antwoord op het karma was. Vervolgens blijft er iets ongeleerd en moet je dat stuk alsnog doen in een nieuw leven. Maar ik zal nooit oordelen over een zelfmoord.
Wat Mercury beschrijft vond ik heel fijn. Het verschil tussen zelfmoordpoging en zelfmoord. Ik merk dat de hele intentie compleet anders is. Over zelfmoordpoging, emotionele chantage in het verhaal, heb ik wel een duidelijke mening.


Omhoog
   
 
 Berichttitel: Re: Wicca en de dood
Geplaatst: wo nov 28, 2012 12:13 am 
Avatar gebruiker

Geregistreerd: zo okt 30, 2011 6:06 pm
Berichten: 166
Hier dezelfde eerste reactie als Mercury met dezelfde achterliggende gedachte: waarom wil je dit weten? Maar daar heb je het geruststellende antwoord al op gegeven. :)

Intentie is ook voor mij het cruciale woord. Kan me volledig achter het verhaal scharen.
'Aandacht' is sowieso het meest onbelichte woord in onze samenleving waar de meeste onbewuste menselijke acties uit voortvloeien als je het mij vraagt, maar dat even terzijde.

Doodgaan is ook voor mij een overgang naar een andere vorm.
Waar hier de zon onder gaat, komt hij elders op.

Dan het principe 'reïncarnatie'. Dit impliceert een 'voor', 'tijdens' en 'na'. Deze zijn er in mijn visie niet. In mijn opinie is er geen sprake van een zo duidelijke chronologische tijdlijn. Persoonlijke ervaringen hebben me geleerd dat een mens tegelijkertijd meerdere ervaringen kan beleven. Is dat dan vanuit een soort 'superzielpositie'? Naja, weet niet, heb natuurlijk (en gelukkig) ook niet alle antwoorden nog uitgestippeld :), maar volgens mij stopt het niet bij enkel het hier en nu. Op dit moment misschien. Maar als we bijvoorbeeld aan het slapen zijn, kunnen we alle kanten op.

Voor mij is er niet zo'n onderscheid tussen 'ik- jij- en de rest van de wereld'. Enorm boeiende stof. Kan me heerlijk bezighouden. Leuk dat jij er ook mee bezig bent.

Liefs,
Aphro

_________________
Als lucht en vuur botsen
danst het bewustzijn


Laatst bijgewerkt door Aphrodite Moira op wo nov 28, 2012 12:27 am, in totaal 1 keer bewerkt.

Omhoog
   
 
 Berichttitel: Re: Wicca en de dood
Geplaatst: wo nov 28, 2012 12:52 am 
Avatar gebruiker

Geregistreerd: zo okt 30, 2011 6:06 pm
Berichten: 166
Nog een kleine notitie: je onderwerp is 'Wicca en de dood'. Vermoedelijk voldoe ik niet aan het predicaat Wicca. Mijn reactie is er puur eentje vanuit mij persoonlijk. :)

_________________
Als lucht en vuur botsen
danst het bewustzijn


Omhoog
   
 
 Berichttitel: Re: Wicca en de dood
Geplaatst: wo nov 28, 2012 10:41 am 
Avatar gebruiker

Geregistreerd: zo okt 30, 2011 5:07 pm
Berichten: 135
Ik kwam ooit dit stukje tegen in een interview van heel lang geleden met Jana (hier ook forumlid), en kan me daar heel goed in vinden:

Citaat:
De meeste heksen geloven in reïncarnatie. "Gebaseerd op de evolutiegedachte. We keren steeds terug op aarde om door te leren en om onverwerkte zaken uit vroegere levens uit te werken. Je krijgt een opdracht mee, die weet je, of daar kun je achterkomen en daar kun je aan werken."

Waar de reïncarnaties naartoe leiden weet Jana niet. "Daar hebben we het eigenlijk nooit over." Wel wat er tussen de verschillende levens gebeurt. "Na de dood ga je naar een mooie plaats waar je je geliefden weer ontmoet, waar je mag uitrusten en je ervaringen verwerken. Dat noemen wij Zomerland. Om opnieuw geboren te kunnen worden, moet er liefde zijn. Daarom geloof ik ook dat je de heel persoonlijke relaties weer tegenkomt in opeenvolgende levens. Het gaat niet alleen om je eigen karma, maar je verricht ook teamwork en maakt samen dingen af."


Verschenen in Doodgewoon, # 17, zomer 1998.

Elenna


Omhoog
   
 
 Berichttitel: Re: Wicca en de dood
Geplaatst: do nov 29, 2012 5:26 pm 
Avatar gebruiker

Geregistreerd: di nov 01, 2011 8:46 am
Berichten: 457
Ik geloof niet dat de wicca hier leerstellingen over heeft, noch specifiek over reïncarnatie of wat er na de dood gebeurd. Volgens mij speelt het persoonlijke daarbij een heel grote rol.

Zelf geloof ik wel in een soort van reïncarnatie, maar ik geloof niet dat wij hier zijn om dingen te leren, of onze ziel hier is om dingen te leren. Veel van het leed in de wereld lijkt mij eigenlijk geen nut te hebben. En in mijn ogen hebben de meeste dingen ook uiteindelijk niet echt een nut of een reden. Het is een 'zijn', omdat het goddelijke alles is en niets. Er kan geen geluk zijn zonder lijden, geen zwart zonder wit, geen goed zonder kwaad. Maar uiteindelijk is het allemaal een onderdeel van iets groters en bestaat er dus eigenlijk geen goed en kwaad (als je dat nog kan volgen ;))

Zelfmoord is een moeilijk onderwerp. Ik heb er niet meteen een duidelijke mening over, omdat ik deels de mensen die het doen begrijp, maar anderzijds heel veel sympathie voel voor de nabestaanden. Ook al pleeg je zelfmoord om uit een - voor jou - uitzichtloze situatie te komen, je schaadt altijd iemand. En dat laatste geldt eigenlijk voor alles...

_________________
Lees bovenstaande als mijn mening, niet als vaststaand feit.

Dat er leven door jouw aderen stroomt, maakt dat respect een basisrecht is. Een geschenk gegeven door de goden hoeft men niet meer te verdienen.


Omhoog
   
 
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 12 berichten ]  Ga naar pagina 1, 2  Volgende

Alle tijden zijn GMT + 1 uur


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen

Zoek naar:
Ga naar:  
cron


Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group              Based on a design by QuakeZone
phpBB.nl Vertaling