Het is nu wo okt 24, 2018 3:45 am

Alle tijden zijn GMT + 1 uur




Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 6 berichten ] 
Auteur Bericht
 Berichttitel: Hoe klinkt het klappen van één hand?
Geplaatst: di mei 15, 2012 3:58 pm 
Avatar gebruiker

Geregistreerd: zo mei 06, 2012 10:57 pm
Berichten: 101
Woonplaats: Nieuwegein
Merry Meet

Graag wil ik je uitnodigen na te denken over de volgende vraag:

Hoe klinkt het klappen van één hand?

Wanneer je hierover nagedacht hebt, vind ik het interessant om je verhaal of antwoord te horen. Ik zal hieronder mijn antwoord posten, maar ik wil je vragen om mijn of anderen hun antwoord niet te lezen alvorens je er zelf over nagedacht hebt. Op die manier is jouw gedachte jouw gedachte, onbeïnvloed door anderen.

Blessings
Aquilifer

_________________
We are not human beings having a spiritual experience.
We are spiritual beings having a human experience.


Omhoog
   
 
 Berichttitel: Re: Hoe klinkt het klappen van één hand?
Geplaatst: di mei 15, 2012 3:58 pm 
Avatar gebruiker

Geregistreerd: zo mei 06, 2012 10:57 pm
Berichten: 101
Woonplaats: Nieuwegein
Hoe klinkt het klappen van één hand?
(Hakuin Ekaku)
Een ieder die ik heb lesgegeven, komt in mindere of meerdere mate op hetzelfde antwoord, op deze vraag – oorspronkelijk een Koan (vraag van een Zen meester aan zijn leerling) uit de Rinzai school, opgericht door Hakuin Ekaku – is eenzaamheid. Hoewel een Zen georiënteerde vraag, is het er een die iedereen die zich bezigt met zingeving, religie, spiritualiteit, of andere vormen van persoonlijke zoektochten en groeiprocessen, zich zou moeten afvragen. Hoe klinkt het klappen van één hand?
Eenzaamheid. Hoe kan het dat op deze aarde, waarin enkel een monnik of een kluizenaar nog in enige mate alleen woont, er zoveel mensen rond lopen, die eenzaam zijn?

Ik loop op straat en zie mensen onderweg naar mensen, mensen met andere mensen aan hun oor pratend over eindeloze zaken die er niet toe deden toen we nog niet permanent met elkaar elektronisch in verbinding konden zijn, mensen met mensen aan hun arm en aan hun zijde. Mensen zijn altijd in beweging, valt mij dan op, en ik vraag me af of enkel de mensen die stilstaan last hebben van eenzaamheid, of dat alle mensen last hebben van eenzaamheid, ook zij die ik in beweging zie op straat onderweg of met anderen, waarbij deze laatste groep het door de drukte probeert te verdringen?

Kun je eigenlijk wel stellen, dat eenzaamheid een kwestie is van last hebben van? Wellicht is alleen zijn, het alleen voelen, of te wel, de eenzaamheid, het werkelijke probleem niet, en zouden we allemaal eigenlijk ook wel van enige eenzaamheid kunnen genieten, in deze wereld waarin we constant op elkaar zijn aangewezen, in elkaars aanwezigheid zijn, in maatschappijen leven en onze normen en waarden en ideeën aan moeten passen aan anderen. Wellicht is het onderliggende probleem, de pijn waardoor eenzaamheid een probleem wordt, het gebrek aan contact.

Mijn halve leven heb ik contact gemist. Omdat ik niet snapte waarom er allemaal mensen om mij heen waren, waarvan niemand echt luisterde. Omdat ik niet begreep waarom er zoveel gepraat werd maar niemand echt communiceerde. Waarom mensen leken te geven om elkaar, maar in feite enkel om plekken des onheils verzamelden uit een gevoel van sensatie. Misschien wel uit een onderliggend gevoel van interesse in de ander, of een gevoel van medelijden. Wanneer er iets met iemand aan hand was, is bijzonders aan iemand te zien was, was er ineens contact. Mensen die blinden helpen oversteken, de ander bij de hand pakken en over de straat begeleiden. Mensen die vragen wat er gebeurt is aan een wildvreemde. Mensen die informeren of meepraten met zwangere vreemden. Mensen die hulp aanbieden of een praatje maken. Misschien dat pas wanneer we het gevoel hebben dat we iets kunnen betekenen, dat we dan ons durven bloot te geven aan contact. Is het dan zo dat we eigenlijk het gevoel hebben dat ons individu niets voor dit collectief kan betekenen, dat we daarom geen contact durven te maken, tenzij ons duidelijk wordt, dat op ons een beroep gedaan wordt?

Hier houdt mijn begrip op. In mijn beleving overstijgt ons individuele kunnen alle grenzen die het collectief ons oplegt, is wat wij als individuen kunnen betekenen voor de maatschappij belangrijker dan alles wat van ons verwacht wordt om wel of niet te doen in de wereld om ons heen. Deze wereld tast in het duister en wij als mens zijn kaarsen die de wereld, meter voor meter, kleine hoekjes en kleine kamers stuk voor stuk, kunnen verlichten. Waarom zijn wij zo bang om ons licht te ontsteken? Vrezen wij delen van de kamer te zien door ons licht die we liever niet hadden gezien en blijven wij daarom in het duister schuilen? Rationeel kan ik het verklaren, emotioneel niet. Wij praten over de grote dingen die er moeten geschieden of over de grote zaken die wij als kleine individuen niet kunnen bereiken en daarom de eerste poging al niet eens proberen. Zijn wij zo gericht op het collectief dat we niet inzien dat het collectief bestaat uit individuen en dus elke vorm van verbetering van het grote begint bij het zien van en contact maken met het kleine? Dat wanneer wij een man met zijn hoofd tegen de tramruit ineengedoken op zijn stoel zien, in een houding die verdriet spreekt, simpelweg een dropje aanbieden, ons hand op zijn schouder leggen, en enkel zeggen, dat uiteindelijk ook hij zijn weg vind, we daarmee al de wereld een stukje hebben verbeterd?

Ik mis je. Ik ken je niet maar ik mis je. De wereld mist je. Hoe klinkt het klappen van één hand is geen ontbreken van de andere hand; het is een uitnodiging om je hand uit te steken zodat je samen met de ander geluid kan maken. Het is een uitnodiging om op zoek te gaan naar het ontbrekende geluid en al het zingen waarmee jij de wereld completer kan maken te durven uiten. De wereld wacht op je. Waar wacht je nog op?

_________________
We are not human beings having a spiritual experience.
We are spiritual beings having a human experience.


Omhoog
   
 
 Berichttitel: Re: Hoe klinkt het klappen van één hand?
Geplaatst: wo mei 16, 2012 8:06 am 
Avatar gebruiker

Geregistreerd: zo mei 13, 2012 6:27 pm
Berichten: 7
Een fraaie beschouwing, Aquilifer. En heel herkenbaar, iets wat steeds vaker ook aan mijn geest knaagt. Het is niet iets van de laatste tijd, een jaar of 30 terug zong de Nederlandse groep "Doe Maar" ook al "Ik moet aan mijn salaris denken, en aan mijn relaties. Maar liever weet ik wie jij bent, voordat het te laat is".
Daar ligt denk ik een deel van de verklaring opgesloten. Het collectief legt een enorme wissel op het individu met een absurd hoog verwachtingspatroon. Je moet erg sterk in je schoenen staan om daar tegenin te gaan. Als je niet meegaat in de ratrace, het woord "onthaasting" maar in de mond durft te nemen, word je al snel voor ambitieloos, saai, een sufkop met een ambtenareninstelling versleten. Maar over wiens ambitie hebben we het in dit geval? Waar ik steeds vaker bij stil sta is dat ik maar 1 keer leef, althans in deze wereld. Je krijgt geen kans bepaalde dingen over te doen. Het ergste wat je kan overkomen is wanneer je een jaar of 80 oud bent, en je jezelf de vraag stelt of je een fijn leven hebt gehad, er een stilte valt, dat je, om in jouw terminologie te blijven, eigenlijk helemaal geen handen hebt om te klappen.
Een andere invloed ligt in de Nederlandse -calvinistische- aard. "Doe maar gewoon, dan doe je gek genoeg". Deze instelling heeft altijd op gespannen voet gestaan met de schier onuitputtelijke mogelijkheden van de individuele geest.
Tenslotte, door de moderne technologie hoef je de deur niet meer uit om je zaken te regelen, zelfs niet om met elkaar te praten. Ik zit hier nu ook een bericht in te kloppen waarvan ik hoop dat mensen die ik totaal niet ken, nooit heb gezien en er geen idee van heb hoe ze er uit zien en waar ze wonen, het zullen lezen. Armoede troef eigenlijk, de moderne slavernij.

_________________
It ain't what you do it's the way that you do it


Omhoog
   
 
 Berichttitel: Re: Hoe klinkt het klappen van één hand?
Geplaatst: wo mei 16, 2012 6:46 pm 
Avatar gebruiker

Geregistreerd: di nov 01, 2011 7:57 am
Berichten: 45
Ik zat laatst Echte Meisje Op Zoek Naar Zichzelf te kijken en daar kwam deze vraag ook in voor...
Grappig dat ik hem hier terugzie.

Voor mij klinkt het klappen van 1 hand als eenzaamheid. Een van mijn angsten en iets waar ik totaal niet mee om kan gaan.
Zelfs handen zijn met zn tweetjes, ook al horen ze bij 1 lichaam. De een heeft de ander nodig om te klappen...Om jouw stem te kunnen laten horen in de wereld, heb je een ander nodig om ernaar te luisteren.



liefs Alannah

_________________
Eat, drink and be merry
Be with those you love
For tomorrow we all have to get up and go to work again


Omhoog
   
 
 Berichttitel: Re: Hoe klinkt het klappen van één hand?
Geplaatst: zo aug 26, 2012 2:02 am 
Avatar gebruiker

Geregistreerd: zo okt 30, 2011 8:56 pm
Berichten: 171
Het klappen van één hand klinkt voor mij als het oneindige niets. Dat is vergeven van elke vorm van waarneembaarheid dus ook geluid.

Het is ook een beetje mysterieus want het niets is ook iets doordat we het benoemen en dat we het niets kunnen manipuleren kun je al laten zien door de n voor het woord weg te halen...

lol, rare gedachten zo laat op de avond


Omhoog
   
 
 Berichttitel: .
Geplaatst: di okt 21, 2014 8:09 pm 

Geregistreerd: ma okt 20, 2014 10:08 pm
Berichten: 6
.


Omhoog
   
 
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 6 berichten ] 

Alle tijden zijn GMT + 1 uur


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen

Zoek naar:
Ga naar:  
cron


Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group              Based on a design by QuakeZone
phpBB.nl Vertaling