Het is nu ma dec 17, 2018 8:34 am

Alle tijden zijn GMT + 1 uur




Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 12 berichten ]  Ga naar pagina 1, 2  Volgende
Auteur Bericht
 Berichttitel: Hoe bepaal je de waarde van je leven?
Geplaatst: vr okt 05, 2012 6:14 pm 
Avatar gebruiker

Geregistreerd: zo okt 30, 2011 5:17 pm
Berichten: 478
Ik weet niet zo goed waar ik dit kwijt moet, dus ik doe het maar hier.

Ik werk in de ouderenzorg. Gisteravond is een client van me overleden. Nu gebeurt dat natuurlijk vaker, maar dit gaat me aan het hart. Niet de persoon op zich, met deze man had ik niet specifiek een band ofzo. Maar wat me raakt, is dat hij niemand had. Als er iets voor hem geregeld moest worden, deden wij dat. Hij had geen vrienden, familie, kinderen die hem konden helpen. Zelfs niet met eenvoudige dingen als de boodschappen, de was of de administratie. Nu is daar wel hulp voor te krijgen natuurlijk, maar er kwam zelfs nooit iemand op visite. Nu is hij overleden en hebben wij de uitvaart moeten regelen. Er is niemand die kaarten drukt (en niemand om kaarten naar toe te sturen), niemand die een advertentie plaatst. Niemand die het iets kan schelen dat hij er niet meer is.

Hij had geen lijntjes meer naar buiten, geen contact met mensen. Hij was een puntje in het web, zonder draadjes naar de andere punten. Compleet afgesloten van de wereld, geen radertje of onderdeel van het grotere geheel. Hij wordt gewoon compleet niet gemist. Zijn bestaan was blijkbaar voor niemand belangrijk.

Misschien heeft hij het er naar gemaakt. Misschien was hij niet zo´n leuke man, dat weet ik niet, daar heb ik hem niet goed genoeg voor gekend. Misschien heeft hij zich bewust afgezonderd, maar misschien kon en wilde hij ook gewoon niet meer. Maar het idee dat zijn lichaam straks de oven in gaat, zonder dat er iemand bij is. Twee medewerkers van de zorg en een ambtenaar. Een gemeentebegrafenis, want een verzekering had hij ook niet. Dat vind ik ontzettend droevig.

Ik weet niet precies wat ik met dit topic wil. Ik vraag jullie niet om een kaarsje voor hem te branden. Ik vraag jullie niet om op bezoek te gaan bij eenzame ouderen. Maar ik hoop wel een discussie op gang te brengen. Want wat maakt het bestaan belangrijk? Wanneer heeft je leven zin? Het zijn vragen die ik mezelf vaker stel, zeker in tijden dat het zo zinloos voelt. En inderdaad, ik kom dan ook uit op het contact met anderen: de waarde van je bestaan, is de waarde die er door hen aan toegekend wordt. Buiten dat kun je spreken van een intrinsieke waarde, maar het leven voelt zoveel beter als je jezelf nuttig en zinvol maakt. En ja, dat zit hem toch doorgaans in contact met anderen.

Dus hoe belangrijk is contact? Kun je je bestaan werkelijk als zinvol ervaren, als je geen lijntjes naar buiten hebt? Wanneer is je leven iets waard, of niets meer waard? Wat maakt het het waard voor jou?

Pfff, heftige kost...

_________________
Do not go gentle into that good night. Rage, rage with the witches!


Omhoog
   
 
 Berichttitel: Re: Hoe bepaal je de waarde van je leven?
Geplaatst: vr okt 05, 2012 7:33 pm 
Avatar gebruiker

Geregistreerd: zo okt 30, 2011 4:21 pm
Berichten: 88
Heftige kost is het zeker. Een onderwerp waar je heel veel over kan zeggen. Baby's kunnen letterlijk sterven als ze, ondanks wel voedels/drinken te krijgen, niet worden aangeraakt door mensen. Contact met anderen is zo'n wezenlijk onderdeel van wie wij zijn.

Ik kom later nog even terug op je vragen... Daar wil ik eens over nadenken.

(hug, sterkte!)

_________________
"Curiosity killed the cat. However, satisfaction brought it back."


Omhoog
   
 
 Berichttitel: Re: Hoe bepaal je de waarde van je leven?
Geplaatst: vr okt 05, 2012 8:30 pm 

Geregistreerd: vr aug 31, 2012 11:08 am
Berichten: 74
Van mij ook sterkte gewenst met zo'n moeilijke omstandigheid die je op je werk tegenkomt en beroepsmatig van je verwacht wordt dat je het "op een rijtje" krijgt.

De vraag die bij mij boven kwam tijdens het lezen was: kan je de waarde van het leven bepalen voor een ander? Ik moest denken aan de Karthuizer monniken die in zwijgzaamheid 18 uur per dag in hun cel doorbrengen, verder gezamenlijke aktiviteiten hebben in de vorm van gebed en zang. 1 middag per week mogen ze onderling spreken. Zij voelen zich in hun Eenzaamheid in hun element en verbonden met de God en de mensheid. Dit leven kan niet iedereen aan. Hoe komt een mens zoals jouw cliënt in een dergelijke isolement terecht? Ervaarde hij dit zelf ook zo?

Het zet mij ook tot denken...


Omhoog
   
 
 Berichttitel: Re: Hoe bepaal je de waarde van je leven?
Geplaatst: vr okt 05, 2012 8:59 pm 
Avatar gebruiker

Geregistreerd: zo okt 30, 2011 5:19 pm
Berichten: 304
Citaat:
Hij had geen lijntjes meer naar buiten, geen contact met mensen. Hij was een puntje in het web, zonder draadjes naar de andere punten. Compleet afgesloten van de wereld, geen radertje of onderdeel van het grotere geheel. Hij wordt gewoon compleet niet gemist. Zijn bestaan was blijkbaar voor niemand belangrijk.


Mijn eerste gedachte toen ik dit las was: Dat kan niet. Dat klopt niet.
Deze man had een moeder en een vader. Hij is geboren. Een geboorte heeft impact, of je kind nou gewild is of niet. Deze man had waarschijnlijk zijn ouders die voor hem gezorgd hebben, of andere verzorgers. Iemand heeft zijn jeugd meegemaakt. Toen hij nog jong was, deed hij dingen. Hij maakte vrienden of voelde zich eenzaam en had ondertussen een grote impact op anderen.
Hij heeft zijn pad met anderen bewandeld tot het moment waarop hij zich liet vereenzamen, of geen familie en vrienden meer had die de moeite wilde nemen.
Hij heeft gedaan, en waarschijnlijk liefde, vriendschap, verdriet, haat en alle andere menselijke emoties gekend. Hij heeft waarschijnlijk diezelfde emoties veroorzaakt bij anderen.
Hij heeft geleefd, tot het draadje wat hem verbond met de wereld knapte. Maar zelfs toen, na zijn overlijden, bleef er één draadje heel en dit topic is daar het gevolg van.


Omhoog
   
 
 Berichttitel: Re: Hoe bepaal je de waarde van je leven?
Geplaatst: za okt 06, 2012 2:12 am 
Avatar gebruiker

Geregistreerd: di nov 01, 2011 10:37 am
Berichten: 121
Heel mooie woorden NiamhBrennaDarcy.
Het is ook mijn standpunt op dit onderwerp.

Sigrdrifa schreef:
Kun je je bestaan werkelijk als zinvol ervaren, als je geen lijntjes naar buiten hebt?

Ja. Ik denk zelfs dat hoe meer spiritueel ontwikkel je wordt, hoe minder behoefte aan mensen je hebt

Sigrdrifa schreef:
Wanneer is je leven iets waard, of niets meer waard?

Het is altijd waard. Het gaat over wat we ermee doen.

Sigrdrifa schreef:
Wat maakt het het waard voor jou?

Het feit dat ik zal sterven.
En grappig is het feit dat ik de voorkeur heb dat niemand op mijn begrafenis komt. Ik vind het niet nodig. De "inhoud" is er niet meer dan.

_________________
"The things we touch have no permanence"


Omhoog
   
 
 Berichttitel: Re: Hoe bepaal je de waarde van je leven?
Geplaatst: za okt 06, 2012 10:45 am 
Avatar gebruiker

Geregistreerd: zo okt 30, 2011 5:17 pm
Berichten: 478
Iedereen bedankt voor de reacties en knuffels :) Ik vind het interessante materie, ook al voelt het wel zwaar. Het is goed om het hier over te hebben, ook om mijn eigen gedachten hierover wat meer op een rijtje te krijgen.

famillinar schreef:
Baby's kunnen letterlijk sterven als ze, ondanks wel voedels/drinken te krijgen, niet worden aangeraakt door mensen. Contact met anderen is zo'n wezenlijk onderdeel van wie wij zijn.

Dit doet me ook denken aan een onderzoek (ik kan het zo gauw niet terugvinden) waaruit bleek dat proefpersonen zich al minder zelfverzekerd voelden als anderen, wildvreemden, ze op straat niet even aankeken. Het gevoel door een vreemde genegeerd te worden, niet erkend te worden in je bestaan, werd als naar ervaren. Niet direct zo bewust en zwaar, maar het had zeker invloed.

Kamilla schreef:
Kan je de waarde van het leven bepalen voor een ander? [...] Karthuizer monniken voelen zich in hun Eenzaamheid in hun element en verbonden met de God en de mensheid. [...]
Hoe komt een mens zoals jouw cliënt in een dergelijke isolement terecht?

Ik denk niet dat je letterlijk voor een ander kan bepalen wat hij wel of niet waard is. Dat zou heel verkeerd zijn. Maar we ontlenen ons waardegevoel wel degelijk aan hoe we in ons leven staan in verhouding tot anderen.
Je voorbeeld van de monniken vind ik heel mooi en heeft overeenkomsten met wat Hebinoonanoko zegt over spirituele ontwikkeling. Ik denk dat essentieel onderdeel van hun leefstijl is dat er altijd een bepaalde mate van contact blijft, met en zonder woorden.
Hoe mijn client zo afgezonderd is geraakt weet ik niet. Toen hij bij ons in de zorg kwam, had hij al niemand. Hem werd door een arts aangeraden bij ons te komen wonen, omdat hij (voor zover ik me kan herinneren na een fractuur) niet goed meer voor zichzelf kon zorgen. Ik weet wel dat er ruzie is geweest in de familie. Triest dat het zover kan komen :/ En tegelijkertijd: ik heb ook een paar aparte figuren in de familie, met wie de rest nauwelijks contact heeft. Maar ook zij hebben zeker niet helemaal niemand. Bijna iedereen heeft wel iemand. Behalve deze man dus.

NiamhBrennaDarcy schreef:
Mijn eerste gedachte toen ik dit las was: Dat kan niet. Dat klopt niet.
Deze man had een moeder en een vader. Hij is geboren. Een geboorte heeft impact, of je kind nou gewild is of niet. Deze man had waarschijnlijk zijn ouders die voor hem gezorgd hebben, of andere verzorgers. Iemand heeft zijn jeugd meegemaakt. Toen hij nog jong was, deed hij dingen. Hij maakte vrienden of voelde zich eenzaam en had ondertussen een grote impact op anderen.
Hij heeft zijn pad met anderen bewandeld [...] Hij heeft gedaan, en waarschijnlijk liefde, vriendschap, verdriet, haat en alle andere menselijke emoties gekend. Hij heeft waarschijnlijk diezelfde emoties veroorzaakt bij anderen.


Natuurlijk. Hij is niet als kluizenaar geboren. Maar uiteindelijk is hij het wel min of meer geworden. Hij was oud, zijn ouders zijn er al jaren niet meer. Door lichamelijke achteruitgang kwam hij zijn huis niet meer uit. De zorg en maatschappelijk werk kwamen over de vloer, maar niemand kwam vanwege persoonlijke interesse, het waren alleen mensen die daar voor hun werk waren.
Natuurlijk zal hij in zijn leven mensen geraakt hebben, impact hebben gehad op anderen. En ja, dit topic is daar natuurlijk ook bewijs van. Maar een uitvaart waar helemaal niemand komt? Iemand die weken op zijn sterfbed ligt, en geen vriend of familielid die langskomt, die het überhaupt weet? De meeste lijntjes waren al geknapt vóór hij stierf, dat lijkt me duidelijk.

Hebinoonanoko schreef:
Ik denk zelfs dat hoe meer spiritueel ontwikkel je wordt, hoe minder behoefte aan mensen je hebt.
Het is altijd waard. Het gaat over wat we ermee doen.

Misschien kan je met meer spirituele ontwikkeling makkelijker alleen zijn, meer de waarde van o.a. contemplatie inzien. Maar het is geen lijn die eindeloos doorgaat, we hebben wel een minimum aan contact nodig. En ja, het gaat over wat we met ons leven doen. Als je helemaal niks doet, vermindert het contact met anderen ook, simpelweg omdat je niks onderneemt. Natuurlijk is regelmatig in je eentje er op uit trekken ook ´iets ondernemen´ en dat is zeker interessant voor je spirituele ontwikkeling, maar contact is een basisbehoefte waar je niet 100% zonder kunt. En contact, je zult zelf naar anderen moeten uitreiken. Als je dat niet meer doet (om welke reden dan ook), zul je zeer waarschijnlijk vroeg of laat je leven als minder waardevol ervaren.

Ik heb zelf ook wel eens te kampen met lichte depressieverschijnselen. En ja, dan twijfel ik ook aan de waarde van mijn leven. En elke keer weer ervaar ik dat het waardevoller voelt als ik dingen onderneem, zowel met als zonder contact met andere mensen. Je leven is zo waardevol als je het zelf maakt. Iedereen heeft de behoefte om iets te betekenen voor een ander.

_________________
Do not go gentle into that good night. Rage, rage with the witches!


Omhoog
   
 
 Berichttitel: Re: Hoe bepaal je de waarde van je leven?
Geplaatst: za okt 06, 2012 11:44 am 

Geregistreerd: wo aug 29, 2012 1:05 am
Berichten: 58
Woonplaats: Westervoort
Volgens mij is er niet een definitie te geven wat eennleven waardevol maakt. Voor jou, Sigrdrifa, is dat contact met anderen, voor de monniken was dat hun contact met God. Als je de waarde van iemands leven probeert af te meten aan hoeveel contact iemand heeft, dan is het leven van een autist meteen waardeloos en van een hoer erg waardevol (om het even zwart/wit te brengen). Volgens mij zijn er twee manieren waarop je leven waardevol kan zijn, persoonlijk en op zielsniveau. Op persoonlijk vlak is een leven waardevol als je er met tevredenheid op terug kunt kijken. Op het vlak van de ziel, als je ziel heeft kunnen groeien door de levenslessen die je doorgemaakt hebt. Het is in beide gevallen niet af te meten aan het aantal mensen op een crematie/begrafenis.

Je waarde wordt zeker niet bepaald door anderen en ik denk dat je daardoor vanuit spirituele ontwikkeling minder "behoefte" hebt aan mensen, je hebt minder behoefte aan hun goedkeuring, hun oordeel over jouw waarde, maar meer vanuit je eigen kracht gaat leven.


Omhoog
   
 
 Berichttitel: Re: Hoe bepaal je de waarde van je leven?
Geplaatst: za okt 06, 2012 12:13 pm 
Avatar gebruiker

Geregistreerd: za okt 06, 2012 10:39 am
Berichten: 4
Woonplaats: 's Gravenhage
Ik denk dat je de waarde van je leven voor een deel af kan meten aan hetgeen je achterlaat. En dat wat je achterlaat kan vluchtig zijn. Als je als machinebankwerker gewerkt hebt, zijn dit de onderdeeltjes van die motor die je hebt staan draaien. Als je timmerman bent,is dit dat ene kozijn, wat in de Velperstraat 53 in die woning zit.
Een andere maatstaf is denk ik datgene wat je voor anderen betekend hebt in het leven. Wat betekende je voor je ouders, voor je broers en zusters, voor je vrienden en vriendinnen, en voor die ene (of meerdere) partners waarmee je de maan onder gevreeën hebt.
Ik denk datje de kwaliteit van het leven af kan meten aan de persoonlijke herinneringen van iemand. Omdat deze persoonlijk zijn, is ook de mate van de waarde van het leven heel persoonlijk, en houdt de waarde van het leven op, wanneer je sterft. Soms sterf je, met een grote schare vrienden en familie om je heen. Soms sterf je helemaal alleen. Op dit moment houdt de persoonlijke waarde van het leven op.
Belangrijk is uit te maken wat voor jou de waarde van het leven is. Bouw dit op aan jou herinneringen. Stel hierin je eigen maatstaven, waarin jij bepaald hoe je de kwaliteit van jou leven kan verbeteren. Deze kwaliteiten zullen in jou herinnering, jou persoonlijke waarde bepalen.
Ik denk dat je de waarde van het leven dus vanuit jou persoonlijke perspectief moet bekijken. Het leven is wat je er van maakt, en wat je je er van herinnert. Deze factoren bepalen jou persoonlijke kwaliteit, en dus de waarde van jou leven.
Wanneer jij in de ouderenzorg werkt, ben je heel veel waard, omdat je voor heel veel mensen op persoonlijk vlak wat kan betekenen. (wat overigens niet wil zeggen dat een IT specialist niets waard is… hier ligt nog wel een leuk filosofisch stukje).
Mensen die een drang naar depressie hebben,hebben de neiging zich onzichtbaar te maken. Ze doen vaak alles voor andere mensen,maar vergeten zichzelf in het proces. Ik denk ook dat er op dit vlak een belangrijk startpunt ligt. Door jezelf niet weg te cijferen, en aandacht aan jezelf te besteden,wordt het leven nog waardevoller. Want de waarde van het leven is niet alleen afhankelijk van wat jij voor een ander kan betekenen,als wel, wat jij voor jezelf kan betekenen, en,wat een ander voor jou kan betekenen…(Dat is meer de psychofilosofische invalshoek…)

Lv. G.B.


Omhoog
   
 
 Berichttitel: Re: Hoe bepaal je de waarde van je leven?
Geplaatst: zo okt 07, 2012 12:09 pm 
Avatar gebruiker

Geregistreerd: di nov 01, 2011 2:36 pm
Berichten: 473
Woonplaats: Den Haag
Ik kan nu heel veel dingen gaan bedenken, maar ik denk dat ik er misschien beter toe in staat ben na mijn weekje in afzondering. Ik heb sowieso veel om over na te denken, daar kan dit thema nog wel bij.


Omhoog
   
 
 Berichttitel: Re: Hoe bepaal je de waarde van je leven?
Geplaatst: do okt 11, 2012 8:58 pm 

Geregistreerd: do okt 11, 2012 7:46 pm
Berichten: 1
Deze vraag stel ik mij ook nog wel eens, met in mijn achterhoofd "hoe zal het zijn als het mijn tijd is?"
Ik werk als vrijwilliger in een hospice en daar komen en gaan veel mensen natuurlijk, en iedere keer met een ander familie verhaal. Een enkeling sterft "eenzaam" Geen kinderen, geen partner geen broers of zussen of wie dan ook die langs komt. Wat is er in diegene zijn/haar leven gebeurd?
Maar kun je de waarde van iemand zijn leven afmeten aan de hoeveelheid mensen die aan het sterfbed zitten?
Voor mijzelf hou ik er rekening mee dat ik misschien een enkeling aan mijn bed heb zitten, misschien ook niemand.
Heeft mijn leven waarde gehad?
In de ogen van buitenstaanders mogelijk niet, maar voor mij persoonlijk wel.
Ik heb levenslessen geleerd, de grotere zeg maar.
Ondanks dat ik niet weet welke lessen ik in dit leven moet leren, denk ik dat de waarde van het leven afhangt of ik die lessen leer. Status, macht, geld verlies je op een dag weer je levenslessen neem je mee.
Heeft mijn leven geen waarde gehad als ik alleen sterf, nee.
Het zal eerder mijn keuze zijn om rustig en alleen over te gaan.


Omhoog
   
 
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 12 berichten ]  Ga naar pagina 1, 2  Volgende

Alle tijden zijn GMT + 1 uur


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen

Zoek naar:
Ga naar:  
cron


Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group              Based on a design by QuakeZone
phpBB.nl Vertaling